Από τις 10 μέχρι τις 13 Ιουνίου και για 4 μέρες, >20.000 μηχανές και ~60.000 Ducatisti απ’όλο τον κόσμο μαζευτήκαμε στην πίστα του Misano.

Με την ελληνική αποστολή που οργάνωσε με επιτυχία το club μας (DOC Ducati Hellas), με περίπου 40 συμμετοχές από Αθήνα και Θεσσαλονίκη (DNCH), συμμετείχαμε στο παγκόσμιο πανηγύρι που διοργάνωσε η DUCATI για τον κόσμο της. Κόντρα στους χαλεπούς καιρούς, δώσαμε δυναμικό παρών με πολύ ενέργεια και κέφι.

Ορισμένοι από εμάς συνδυάσαμε το ταξίδι με τον αγώνα MotoGP στο Mugello που έγινε μια εβδομάδα πριν το WDW. Έτσι εκτός από τον αγώνα, μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουμε μερικά τουριστικά χιλιόμετρα ακόμα στην ευρύτερη περιοχής της Φλωρεντίας, στην Σιένα, να επισκεφτούμε την γραμμή παραγωγής της Pagani, τα μουσεία της Lamborghini και της Ferrari… Πολλές εικόνες, πολλά συναισθήματα, απίστευτη ατμόσφαιρα που είναι πολύ δύσκολο να περιγραφεί μέσα σε λίγες μόνο λέξεις και λίγες (από τις χιλιάδες που τραβήξαμε) φωτογραφίες και πλάνα video… Στις επόμενες γραμμές θα προσπαθήσω να σας ταξιδέψω στο 6^ο WDW και θα ακολουθήσει άλλο ταξιδιωτικό άρθρο για τα υπόλοιπα!!

Πέμπτη – 1^η Ημέρα: Μπαίνοντας στην πίστα του Misano την πρώτη ημέρα, πήραμε μια πρώτη γεύση από τις εγκαταστάσεις και τα περίπτερα – τέντες που είχαν στηθεί για να φιλοξενήσει αυτό το μεγάλο πανηγύρι. Δεξιά κι αριστερά είχαν στηθεί τέντες όπου φιλοξενούσαν διάφορες δραστηριότητες που επρόκειτο να γίνουν τις επόμενες ημέρες. Μπροστά από τα pitbox στο κεντρικό κτήριο της πίστας, όλες οι αγωνιστικές ομάδες του MotoGP και των Superbikes είχαν ήδη παρκάρει τα φορτηγά τους και έστηναν τον εξοπλισμό τους. Σε ειδικά box μπορούσαμε να αφήσουμε με ασφάλεια τα κράνη, τα μπουφάν και τις τσάντες μας. Υπήρχαν παντού καντίνες με καφέ, νερό, μπίρες, αναψυκτικά και φαγητό, έτοιμες να εξυπηρετήσουν πολύ κόσμο, οπότε αυτό μας έβγαλε λίγο από τη σκέψη της τεράστιας αναμονής στις ουρές και όντως δεν αντιμετωπίσαμε το παραμικρό πρόβλημα τις επόμενες ημέρες με πιο πολύ κόσμο. Γενικά είχε πολύ ζέστη όλες τις ημέρες, αλλά η διάθεσή μας ήταν τέτοια, που ήταν το τελευταίο πράγμα που μας ένοιαζε!

Η πρώτη ημέρα ήταν ημέρα προσέλευσης και δεν είχε πολλά event. Εντός πίστας διεξάγονταν τα track sessions. Έτσι, αφού προμηθευτήκαμε το Welcome Kit, το οποίο περιείχε αναμνηστικό μπλουζάκι, κάποιες αφίσες, αυτοκόλλητα κι ένα δείγμα από το νέο άρωμα που λανσάρει η εταιρεία, αναχωρήσαμε για την επίσκεψή μας εκεί που χτυπά η καρδιά της Ducati: Στο εργοστάσιο και το μουσείο της Ducati στο Borgo Panigale της Bologna, τα οποία είχαν κατά τη διάρκεια του WDW τις πόρτες του ανοιχτές για τον κόσμο όλη την ημέρα.

Παρασκευή – 2^η ημέρα: Η πίστα άνοιγε από τις 9 το πρωί. Ήμασταν εκεί από νωρίς με σκοπό να δηλώσουμε συμμετοχή για test rides κυρίως του νέου Multistrada 1200 (υπήρχαν 10 διαθέσιμα ταυτόχρονα). Υπήρχαν διαθέσιμα επίσης τα μοντέλα Monster, Hypermotard και Streetfighter. Τα test rides γινόντουσαν εκτός πίστας σε δημόσιο δρόμο, αλλά φυσικά έχοντας συνηθίσει τους κατσικόδρομους της Ελλάδας, δεν είχαμε κανένα πρόβλημα να οδηγήσουμε στους δρόμους – πίστα της γύρω περιοχής!! Η οδήγηση του Multistrada 1200 ήταν σκέτη απόλαυση και όλοι είχαν μείνει πολύ ικανοποιημένοι από την εμπειρία.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας υπήρχαν πολλά events τόσο εντός πίστας, όσο και εκτός. Εντός πίστας είχαν ξεκινήσει τα track sessions, δοκιμαστικά για τον αγώνα Desmo Challenge, ειδικά sessions για τους αναβάτες των Superbikes, ειδικό session για κλασσικές μοτοσικλέτες, καθώς και επιδείξεις dragster, επιδείξεις αλμάτων με trial μηχανές και επιδείξεις δεξιοτήτων με σούζες, rolling endos, burn-out κλπ. Για μισή ώρα επίσης έδιναν αυτόγραφα οι αναβάτες των Superbikes Nori Haga, Michel Fabrizio και φυσικά ο ζωντανός θρύλος και 3 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής με Ducati, Troy Bayliss.

Είχε δημιουργηθεί ένα μικρό πιστάκι με mini-motard και μπορούσε να οδηγήσει ο καθένας (φυσικά με full στολή). Πιο δίπλα έπαιζε μουσική και Ιταλίδες χορεύτριες έκαναν (sexy) bike-wash ανεβάζοντας κι άλλο τη θερμοκρασία! Υπήρχαν τέντες από DOC Clubs διάφορων χωρών και μία μεγαλύτερη, το DOC Planetarium, όπου συστέγαζε όλα τα club του κόσμου. Αφήσαμε φυσικά τα σημάδια μας στον ειδικό τοίχο που είχε στηθεί!! Ξυλοπόδαροι τυμπανιστές έδιναν παλμό και η ατμόσφαιρα ήταν εκπληκτική με φαί, ποτό και χορό μέχρι το βράδυ. Παντού έβλεπες χαρούμενες φάτσες, άκουγες ξηροκάμπανους ήχους και έβλεπες μπροστά σου όλων των ειδών τα μοντέλα. Αυτό που μου έκανε φυσικά μεγάλη εντύπωση είναι το γεγονός ότι από τις περίπου 20.000 μηχανές που έκαναν το πέρασμά τους από το χώρο, δεν είδα καμία να μοιάζει με την άλλη!! Η καθεμία είχε και κάτι το διαφορετικό, το δικό της χαρακτήρα, όπως ακριβώς θέλει να την βλέπει και να την χαίρεται ο ιδιοκτήτης της…

Σάββατο – 3^η ημέρα: Το αποκορύφωμα των εκδηλώσεων. Το πρωί μπήκαμε στο ‘’Ducati University’’, ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος όπου όλες τις ημέρες μιλούσαν άνθρωποι της Ducati σχετικά με τεχνικά και αγωνιστικά θέματα. Το πρωί είχαμε την τιμή να παρακολουθήσουμε τον αρχιμηχανικό του αγωνιστικού τμήματος της Ducati κο Filippo Preziosi, ο οποίος έκανε μια σύντομη τεχνική ανάλυση στην εξέλιξη της Desmosedici, από την GP3 έως και την GP9. Αργότερα πήραν τη σκυτάλη οι αναβάτες του MotoGP Casey Stoner και Nicky Hayden, οι οποίοι με τη σειρά τους έκαναν μια ανάλυση της διαδρομής της πίστας του Misano. Πιο πριν και πάλι για μισή ώρα, όλοι οι αναβάτες των αγωνιστικών ομάδων του MotoGP και των Superbikes υπέγραφαν αυτόγραφα. Όπως ήταν φυσικό είχε πάει πολύς κόσμος για να δει από κοντά τους αγαπημένους του αναβάτες και να αποκτήσει κάποιο αυτόγραφο είτε σε κάποια αφίσα, μπλούζες και καπελάκια, είτε ακόμα πάνω σε κράνη, κοκκοβιούς και μασκάκια!! Όλοι ήταν χαμογελαστοί και πρόθυμοι να υπογράψουν και να φωτογραφηθούν με όσους περισσότερους μπορούσαν, ο Nicky Hayden πέταγε τις γλίστρες του εδώ κι εκεί κι ο Fabrizio τις μπότες του!! Χαμός!! 

Εντός πίστας το πρόγραμμα περιελάμβανε πολύ δράση. Είδαμε όλους τους αναβάτες των αγωνιστικών ομάδων να βγαίνουν με τις μοτοσικλέτες τους σε παράταξη στην πίστα, χαρίζοντας μας φανταστικό θέαμα με σούζες, rolling burn-outs κλπ που φυσικά ξεσήκωσαν όλον τον κόσμο. Αυτό που μας ανατρίχιασε φυσικά ήταν ο μοναδικός ήχος τους… Στη συνέχεια έγινε κι ένας αγώνας drag με Streetfighter, μεταξύ των αναβατών της Ducati κι έτσι μ’αυτό τον τρόπο έβαλαν το κερασάκι στην τούρτα. 

Κυριακή – 4^η ημέρα: Η τελευταία μέρα των εκδηλώσεων. Αποχαιρετήσαμε τον Γιώργο Νιαουνάκη, ο οποίος είχε περάσει μαζί μας τις πρώτες του μέρες του απίστευτου ταξιδιού του και ουσιαστικά η μεγάλη του περιπέτεια μόλις ξεκίναγε...

Εντός πίστας πραγματοποιήθηκαν οι αγώνες του Desmo Challenge και έγιναν και τα τελευταία track sessions. Για μια τελευταία φορά βγήκαν στην πίστα μόνο οι αναβάτες των Superbikes στα πλαίσια των δοκιμών τους.

Σιγά – σιγά κι όσο πλησιάζαμε τις απογευματινές ώρες είχε ήδη αρχίσει το ξε-στήσιμο. Οι περισσότεροι γυρνούσαν εδώ κι εκεί, θέλοντας να δουν λίγα πράγματα ακόμα, να τραβήξουν κάποιες τελευταίες φωτογραφίες, να κάνουν ψώνια της τελευταίας στιγμής, να ‘’ρουφήξουν’’ μέχρι και την τελευταία σταγόνα από αυτή τη μοναδική εμπειρία… 

Ήδη είχαμε αρχίσει να νιώθουμε μια πικρή γεύση στο στόμα, την οποία προσπαθούσαμε να την διώξουμε με μερικά σφηνάκια limoncello... Όλοι δίναμε την υπόσχεση να βρεθούμε ξανά και στο επόμενο WDW…

Ciao a tutti!! 

Φωτό by: Τάσος Μαστροδημητρόπουλος, Μιχάλης Κυριακίδης, Μιχάλης Χειρακάκης, Μανώλης Αλεξάκης, Αλέξανδρος Κουτρουμπούσης