|
Desmo Owners Club Ducati Hellas New Generation Το DOC Ducati Hellas ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2007, ένα νέο club, με νέες ιδέες και προτάσεις για τον Έλληνα Ducatista. Η πρόθεση των ιδρυτών του ήταν η δημιουργία μίας κοινότητας ιδιοκτητών και όχι απλά ένα club φίλων Ducati.
Οι θέσεις του DOC Ducati Hellas, (ο σκοπός ίδρυσης και η φιλοσοφία του) βασίζονται στην πρόθεσή μας να συμβάλλουμε στην προώθηση της ιδέας της Ducati στην Ελλάδα.
Το εγχείρημά μας το στήριξε από την πρώτη στιγμή η Ελληνμοτο (η επίσημη αντιπροσωπεία της Ducati στην Ελλάδα) βλέποντας για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, νέους ανθρώπους με νέες ιδέες, με διάθεση προσφοράς, με πάθος για συμμετοχή στα events – happenings εντός ή εκτός Ελλάδος, (όπως η παρουσία μας στα πρόσφατα WDW), αλλά και με διακριτικότητα, χωρίς τάσεις εξάρτησης ή εμπλοκής στους κανόνες λειτουργίας ή στη φιλοσοφία του club. Στόχος μας Δεν είναι η διαίρεση αλλά η αναζωογόνηση του υπάρχοντος κλίματος με νέες ιδέες και προτάσεις από νέους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τη μοτ/τα τους καθημερινά, που ασχολούνται μαζί της, που έχουν πάθος για οργανωμένα events, για track days, για σεμινάρια οδήγησης, για βελτιώσεις.
Για εκδηλώσεις που θα τους δώσουν την ευκαιρία να χαρούν τη μοτ/τα τους και να μάθουν περισσότερα γύρω από αυτή, μέσα από το club, αφιερώνοντας λίγο από το πολύτιμο χρόνο τους.
Όπλα μας σε αυτή την προσπάθεια είναι τα μέλη μας, το ετήσιο calendar των events που οργανώνουμε, η διάθεση προσφοράς από όλους, τα όνειρά μας για μια μόνιμη στέγη ιδιοκτητών Ducati, και τέλος η ξεχωριστή παρουσία μας στις όποιες δραστηριότητες με τέτοιο τρόπο, που να αναδυκνύει τη δική μας κουλτούρα και φιλοσοφία, και την ευκαιρία να γνωριστούμε με άλλους Ducatiani. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε καθημερινά είναι πολλές και οι προσδοκίες των μελών μας περισσότερες. Επιθυμούμε να τις ξεπεράσουμε.
Ελπίζουμε και στη δική σας συμβολή με την παρουσία σας στην έδρα του club
– Πλαταιών 4-6 Αθήνα - στις εβδομαδιαίες Συναντήσεις μας κάθε Δευτέρα. Desmo Owners Club Ducati Hellas Επίσημο μέλος του παγκόσμιου status ιδιοκτητών Ducati.
editorial - Μια πρώτη προσέγγιση. Πολλοί από εσάς δε γνωρίζουν πως δημιουργήθηκε το Ελληνικό DOC, το συγχέουν με παλαιότερες προσπάθειες ή με κάποιες επικοινωνιακά διαδικτυακές συγκεντρώσεις τύπου φόρουμ. Στην ιδρυτική διακήρυξή μας που ανακοινώνεται στην ιστοσελίδα μας – about us – δηλώνουμε την πρόθεσή μας να μη γίνουμε αιτία διαχωρισμού με την ύπαρξή μας αλλά αντιθέτως πόλος συσπείρωσης των απανταχού Ducatisti στην Ελλάδα. Το ερώτημα είναι πως μας προέκυψε αυτή η πρόθεση, πότε και γιατί. Σ΄ αυτήν τη μικρή λοιπόν αναδρομή θα προσπαθήσω να σας λύσω αυτές τις απορίες που ίσως σας έχουν δημιουργηθεί αφού ακούγονται και σε εμάς συχνά στη Λέσχη τις Δευτέρες που μαζευόμαστε. Προέκυψε λίγο πριν την πρώτη συμμετοχή μου στο Παγκόσμιο meeting των Ducatisti στο Misano – WDW – τον Μάιο του 2004. Και λέω λίγο πριν γιατί τότε φάνηκε σε μένα η έλλειψη ενός ενεργού club που θα μπορούσε να οργανώσει αυτήν την αποστολή υπεύθυνα και με μεθοδικότητα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στο WDW 2004 διαπίστωσα την άμεση επαφή των μελών των ευρωπαϊκών club στα δρώμενα της οργάνωσης και των events του εργοστασίου. Ήταν παρόντες και οργανωμένοι στις εκδρομές στα πέριξ της περιοχής, στα test rides των νέων μοντέλων, στην χρήση της πίστας, στις βραδινές εκδηλώσεις, στις επισκέψεις στο εργοστάσιο και στο museo, παντού.  Όταν στην σκηνή που είχε στηθεί για τις ανάγκες της εκδήλωσης ανέβηκε ο τότε πρόεδρος της Ducati, Federico Minoli, παρουσίασε για πρώτη φορά σε κοινή θέα τον κινητήρα του Desmosedici, τις ομάδες των MotoGP και των SBK αλλά έκανε και μία αναφορά για την εμπλοκή της Ducati στο θεσμό του Π.Π. Ταχύτητας. Σε κάποια στιγμή της ομιλίας του ο κόσμος – και μιλάμε για μερικές χιλιάδες Ducatisti που ήταν από κάτω – ξέσπασε σε ζητωκραυγές και επιφωνήματα. Περίμενα με αγωνία τη μετάφραση στα Αγγλικά για να καταλάβω το γιατί. «Στην Ducati δεν ταιριάζει ο ρόλος του κομπάρσου, η συμμετοχή μας στα MotoGP έχει έναν και μόνο στόχο, την κατάκτηση του, έχουμε στόχο τον Άσσο!!!».   Καθόμουν λίγο μακρύτερα πάνω στο MS 4 και το μόνο διακριτικό που είχα ως Έλλην ήταν το πλαστικό πλαίσιο της πινακίδας μου που έγραφε Ducati Athens όταν ένα χέρι με χτύπησε φιλικά στη πλάτη και μου φώναξε…forza Greco Ducatista! Όταν καταλάγιασε ο καπνός από τη λαστιχίλα των burnout μαζί με τη συγκίνησή μου, όταν κόπασαν οι πεντατονικές των Termi και τα κρουστά ξηροκάμπανα και οι ασπιρίνες άρχισαν να πιάνουν τόπο, το καλοσκέφθηκα και το αποφάσισα. Την επόμενη φορά που θα έρθω, γιατί θα έρθω σίγουρα, θα έρθω όχι όπως-όπως αλλά όπως πρέπει.
Όποιος έχει πάει σε κάποιο WDW θα με καταλαβαίνει, και να μην είσαι Ducatista, γίνεσαι! Το κλίμα είναι φοβερό, η οργάνωση πολύ καλή και η συνεργασία των διαφόρων club με τη μαμά εταιρεία δείχνει υγεία. Αλλά σ΄αυτήν τη γιορτή ένιωσα μόνος.
Κατά την επιστροφή μας συζήτησα στο πλοίο και με τα άλλα παιδιά που ήμασταν μαζί, την περίπτωση της συμμετοχής μας στο επόμενο WDW, αφού όλοι ήταν ενθουσιασμένοι, αλλά να το κάνουμε πιο οργανωμένα. Αν μπορούσαμε να πάρουμε μέρος ως κάποιο Ελληνικό DOC - αφού τα οφέλη ήταν πολλά για τα club – και να μη νιώθουμε φτωχοί συγγενείς ή να κυνηγάμε τις εκδηλώσεις σκόρπιοι αφού το πρόγραμμα του WDW το πήραμε πληρώνοντας στην είσοδο ενώ οι λέσχες το ήξεραν και είχαν κάνει τον προγραμματισμό τους. Δε θυμάμαι να είπε κάποιος «όχι».
Πέρασαν τρία χρόνια μέχρι το επόμενο WDW. Αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν σαφώς καλύτερα, υπήρξε μεγάλη βοήθεια από την Ελληνμότο και στήριξη από την πρώτη μέρα. Βρέθηκαν ξενοδοχεία με επάρκεια, φθηνά εισιτήρια πλοίων και ότι άλλο χρειάστηκε και γι΄αυτό οι συμμετοχές ξεπέρασαν τις 20. Η δική μας οργανωμένη συνεισφορά στην κουλτούρα της Βαβέλ ενός WDW ήταν η Ελληνική Βραδιά με ξεχωριστά εδέσματα και άφθονο ούζο – τα οποία έγιναν ανάρπαστα από Ευρωπαίους και Ιάπωνες – υπό τους ήχους Ελληνικής μουσικής. Πιο οργανωμένοι αυτή τη φορά, σε πίστα, σε εκδρομές, σε συγκεντρώσεις, κάναμε την παρουσία μας πιο αισθητή.
Η πρόθεση για ίδρυση ενός club ιδιοκτητών υπήρχε, το έβλεπες, το άκουγες μα πάνω από όλα το ένιωθες.
Η αρχή έγινε αμέσως μετά την επιστροφή μας από το WDW από τρεις ανθρώπους, εμένα, το Σπύρο και τον Κώστα. O καθένας θα πρόσφερε από το δικό του το πόστο ότι μπορούσε, εγώ λόγω σχέσης με την Ελληνμότο - ως υπεύθυνος του Ducati Store - θα ενημέρωνα νέους και παλιούς πελάτες, συνεργεία και συνάδελφους γενικότερα, ο Σπύρος θα διέθετε τον επαγγελματικό του χώρο για τις συναντήσεις μας και ο Κώστας θα προσπαθούσε τα στοιχεία των μελών και τα της υπό ίδρυση λέσχης να τα σουλουπώσει σε ηλεκτρονική μορφή – λέγε με data base.
Συμφωνήσαμε και προχωρήσαμε βάσει του Ευρωπαϊκού μοντέλου DOC – αφού στο WDW μας γεννήθηκε η ιδέα δημιουργίας του - όπως αναγράφεται στην επίσημη ιστοσελίδα της Ducati στο κομμάτι που αναφέρεται στα club. Η αναγνώριση από το εργοστάσιο δεν προϋποθέτει στήριξη από την εκάστοτε αντ/πεία αλλά αναφέρεται καθαρά ότι καλό θα ήταν να υπάρχει συνεργασία. Στην ερώτησή μας αν η πρόθεσή μας θα έχει τη στήριξη της Ελληνμοτο, ο Πρόεδρος της εταιρείας μας εξέφρασε με χαρά πως θα μας βοηθήσει σε οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίσουμε. Αυτό φάνηκε από την παρουσία του στις πρώτες συναντήσεις με τα παιδιά και προσκομίζοντας δύο Track Days δώρα, το έδειξε και εμπράκτως. Μας βοήθησε με την αναγνώρισή μας από το Πρωτοδικείο Αθηνών συστήνοντας μας σε Δικηγορικό γραφείο και έστειλε επιστολή στο εργοστάσιο δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην προσπάθεια που κάναμε να φτιάξουμε ένα club ιδιοκτητών Ducati ενεργό και φιλόδοξο. Αν διαβάσει κάποιος το “Join us” θα δει ότι όλες οι κινήσεις μας ήταν σύννομες και προχωρήσαμε βήμα – βήμα βάσει των κανόνων του εργοστασίου.
Στην πορεία προσπαθήσαμε να φτιάξουμε ένα logo, ένα Δ.Σ. με αρμοδιότητες, δικό μας email και να σηκώσουμε δική μας ιστοσελίδα, δειλά στην αρχή αφού χρήματα δεν υπήρχαν αν και καταβάλαμε οι περισσότεροι φιλότιμες προσπάθειες εύρεσής των.Καταθέσαμε στο Πρωτοδικείο ένα πλήρες καταστατικό και στείλαμε στο εργοστάσιο τα απαραίτητα έγγραφα για την αναγνώρισή μας…και περιμέναμε…όχι με σταυρωμένα χέρια όμως. Σχεδόν κάθε μέρα αντιμετωπίζαμε προβλήματα, από το πιο απλά – πχ τυπώνω αυτοκόλλητα – μέχρι τα πιο σύνθετα – πχ δημιουργία site - .
Μετά από αρκετούς μήνες ο Σπύρος αποχώρησε οικιοθελώς από το DOC και η λέσχη από το Χαλάνδρι ως σημείο συνάντησης στεγάστηκε επισήμως στην Πλαταιών, χώρος που μας παραχωρήθηκε από την Ελληνμοτο για πρώτη έδρα μας.
Από την άνοιξη του 2008 μέχρι και τον Σεπτέμβριο οι δυνάμεις μας είχαν εστιαστεί στη διαμόρφωση του χώρου αφού έπρεπε να τροποποιηθεί και δομικά βάσει δικών μας αναγκών αλλά και αισθητικά. Καταναλώθηκαν πολλά κιλά χρώμα, στόκος και ιδρώτας – αφού όταν οι φίλοι μας ήταν παραλία εμείς μασκάραμε δοκάρια και βάφαμε ταβάνια - αλλά το αποτέλεσμα ήταν αρκετά καλό. Σ΄αυτό το διάστημα το DOC φαινόταν σα να μην υπάρχει, σα να εξαφανίστηκε και δεν άργησαν να ακουστούν κουβέντες παρόμοιου ύφους, αλλά εμείς εκεί, στην Πλαταιών με τα ρολό και τα δράπανα μέσα στη σκόνη και τη ζέστη περιμέναμε να δικαιωθούμε από το αποτέλεσμα. Υπήρξαν και χαρούμενες στιγμές, όταν μας ανακοινώθηκε η αναγνώρισή μας από τη Ducati ως επίσημο DOC αλλά και η αναγνώρισή μας από το Πρωτοδικείο Αθηνών παίρνοντας αριθμό μητρώου. Μία αναγνώριση των κόπων και των προσπαθειών μας τόσο καιρό.
Το Σεπτέμβριο κάναμε τα εγκαίνιά μας και βάλαμε πλώρη να δώσουμε ζωή στην έδρα μας αλλά και στο calendar των εκδηλώσεων που τόσο είχαμε ανάγκη, ανάγκη να ταξιδέψουμε παρέα, να μιλήσουμε για τις Ducati μας, να ξεφύγουμε από την καθημερινότητά μας, να περάσουμε καλά.
Στο τέλος της χρονιάς ένα νέο ΔΣ ανέλαβε πρωτοβουλίες και αρμοδιότητες και κάνοντας τον ετήσιο απολογισμό μας το ταμείο μας έβγαλε αρνητικό πρόσημο αφού οι αποδείξεις πληρωμών ήταν περισσότερες από εκείνες των εισπράξεων, όπερ καταβάλαμε ως ΔΣ περισσότερες εισφορές για τις ανάγκες του club.
Ελπίζω να μη μας το καταλογίσει ο ιστορικός του μέλλοντος αυτό στα μείον μας αν και στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε μπορεί και να μας πει και μαλ… Ξεκινάμε λοιπόν τη νέα χρονιά με κάποια events, με τάσεις φυγής από το κλεινόν άστυ, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Βάζουμε στόχο χλμ και υψόμετρα, εμπειρίες και γνωριμίες, γνώσεις και βελτιώσεις για μας και τη Ducati μας για μια συναρπαστική χρονιά.Εν κατακλείδι κάπως έτσι ιδρύθηκε το Ελληνικό Desmo Owners Club, από τη δική μου σκοπιά, ως ένας από τα ιδρυτικά στελέχη του και ως νυν Πρόεδρος του και όχι και αεί.
- Θα ήθελα να αναφερθώ λίγο στην Ελληνική Αντ/πεία της Ducati, στην Ελληνμότο, για τη σχέση της με το DOC Ducati Hellas και τις προσπάθειές του. Έχοντας περάσει ως μέλος και από άλλα club μοτ/των στο παρελθόν και γνωρίζοντας πόσο σημαντική είναι η αναγνώριση μίας λέσχης μοτ/των από την εκάστοτε αντ/πεία, η συμβολή της Ελληνμοτο από ιδρύσεως έως και σήμερα θεωρείτο ευχής έργον. Η πρόθεσή της να μας στεγάσει αμισθί – το βασικό όνειρό μας για μια μόνιμη έδρα και όχι ταπεινοί και καταφρονεμένοι, ούτε υπόχρεοι τρίτων, ούτε νομάδες των Αθηνών, ούτε οσφυοκάμπτες και yes sir! – φανερώνει μια φιλοσοφία διαφορετική, που προάγει τη Ducati με διάφορες δραστηριότητες στον Ελληνικό χώρο – θεμελιώδης αρχή ίδρυσης και σκοπός του DOC - αλλά δείχνουν και μία εταιρεία που σέβεται το προϊόν της και τον πελάτη της και του παρέχει υπηρεσίες ξεχωριστές, μοναδικές είτε αυτό λέγεται HDW είτε υποστήριξη στη Λέσχη Ιδιοκτητών Ducati. Η συνεργασία Ελληνμοτο – DOC είναι υγιής, δίνει κύρος στη λέσχη και στήριξη στα προβλήματά μας που δυστυχώς είναι αρκετά.
- Μην περιμένετε να αναφερθώ στο forum, πρόκειται για μια παρεξήγηση που δεν αφορά κανέναν, παρά μόνο δύο – τρείς ανθρώπους. Πως μπορώ να αναφερθώ σε πρόσωπα και καταστάσεις δημοσίως όταν αυτό ακριβώς θεωρώ ότι είναι το πρόβλημα. Ότι έγινε - έγινε, καλώς ή κακώς καμωμένο, πάμε παρακάτω.
- Αν κάναμε κάποια λάθη στην πορεία μας και θίξαμε ανθρώπους ή καταστάσεις δεν ήταν στις προθέσεις μας.
- Πάνω από όλα ένα ευχαριστώ στα μέλη που μας στήριξαν στην προσπάθειά μας αυτή, στους ήρωες του Doc που έβλεπαν το δάσος και όχι το δέντρο, που έβλεπαν τον αγώνα μας και όχι πρόσωπα ή καταστάσεις, που δεν τσίμπησαν από εκπτώσεις σε ανταλλακτικά ή υπερπροσφορές σε αξεσουάρ τουμπανισμού. Αν αυτό γίνει θα είναι αποτέλεσμα της δυναμικής της Λέσχης ως ανταποδοτικό όφελος και όχι ως τυράκι για μεγαλύτερη προσέλευση μελών. Το DOC ήρθε για να μείνει και μετά από μας, να το συνεχίσουν άνθρωποι με το ίδιο πάθος και να το μεγαλώσουν με σεβασμό και ανιδιοτέλεια, χωρίς προσωπικά συμφέροντα.
- Πολλά είναι τα ρητά του θυμόσοφου λαού μας που θα μπορούσα να παραθέσω στο τέλος της αναδρομής μας, από το «μέλι - μέλι - μέλι και τηγανίτα τίποτα, μουλάρι ο Αστραχάν, τι είχες Γιάννη, ε μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι» και άλλα πολλά, αλλά αυτό που θα ήθελα να αναφέρω κλείνοντας είναι η παροιμία με την κατσίκα του γείτονα. Ας ελπίσω ότι όλοι κάποτε θα εύχονται να είχαν και αυτοί μία και όχι το θάνατό της.
Βαγγέλης, ένας απλός Ducatista
|
About us 
